Zachowanie się ON u chorych na kiłę wczesną leczonych różnymi metodami

Przedmiotem oceny jest tu zachowanie się ON po leczeniu metalami ciężkimi, samą penicyliną, lub też penicyliną w skojarzeniu z arsenobizmutoterapią. Przy porównawczym zestawieniu różnych rodzajów leczenia pod kątem ich wpływu na seronegatywizację ON — nie wykryto statystycznych różnic w tym względzie (Graciansky i wsp.; Fribourg-Blanc,; Kogoj; Nielsen). W grupie chorych na kiłę utajoną wczesną doszło do seronegatywizacji ON u 24% kontrolowanych w okresie 6—8 lat, przy czym nie stwierdzono żadnych różnic u chorych leczonych wyłącznie penicyliną lub w skojarzeniu jej z arsenobizmutoterapią (Kozakiewicz). Ebner i Raab stwierdzili po 14—17 latach od przeprowadzenia leczenia metalami ciężkimi kiły wczesnej utrzymywanie się ujemnego ON u 79,5% chorych na kiłę pierwotną i u 62,2% chorych na kiłę wtórną, przeciętnie u 73% chorych na kiłę wczesną, co nie odbiega w istotny sposób od częstości seronegatywizacji ON po wyłącznym leczeniu penicyliną. Interesujące dane w tym względzie zebrali Rzepka i wsp. W grupie 53 chorych na kiłę wczesną doszło po leczeniu arsenobizmutowym do negatywizacji ON u 71% kontrolowanych w okresie 5—10 lat. W grupie 183 chorych leczonych penicyliną w skojarzeniu z metalami ciężkimi stwierdzono wystąpienie seronegatywizacji ON u 70% badanych po upływie 5—10 lat. U 80 chorych na kiłę wczesną leczonych wyłącznie penicyliną zanotowano ujemny ON u 79% kontrolowanych po 5—7 latach od zakończenia leczenia. Dane te przemawiają przekonywająco za tym, że częstość negatywizacji ON nie zależy od rodzaju leczenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *